YAŞAMAK

YAŞAMAK

Yaşamak; zor bir günün ardından akşam eve varacağını bildiğinde,

Bu dünyaya yükmüş her insanda fazlalıkmış gibi hissetmediğinde,

Birilerinin hep elde varı değil ilk tercihi olduğunda,

Sen de özlendiğinde,

Bazen anlatmadan anlaşıldığında,

Terk edilmekten yarı yolda bırakılmaktan korkmadığında,

Sevildiğine ikna olduğunda,

“Ya giderlerse” diye susmadığında,

Senle aynı dili konuşan birini bulduğunda,

Yaşadığın mutluluklar ve hüzünler sadece sende kalmadığında,

Bir bütünde lüzumsuz durmadığında,

Her yeni güne bitsin diye başlamadığında,

Olduğun gibi kabul edildiğinde,

Kendini fiyasko gibi hissetmediğinde güzel.

Yoksa hepimiz yaşıyoruz yarım, yanlış, mutsuz, yalnız.

Fatma KAPLAN