KAYBOLACAKLARDI

Bahtsızlık evreninin kara kuyusu taşmıştı,

Bir müddet çoktan yerini almıştı,

Yaralarım kabuk bağlamamıştı.

Biliyorum,

Bu böyle başlamamıştı.

Kötü niyet aradığım yollarda seller taştı.

Ümit mi?

Bak, paçama yalnızlık bulaştı…

Leş yerlerde, güleç insanlar sınavdı.

Anı yakalayamadım,

Ruhum parçalandı.

Suret alıp gerçek yüzümü sakladığım zamanlardı.

Kalmadan gidenlere kızdığım limanlardı.

Suskunluğumu ebedi sanırlardı.

Konuşunca da naümitten yakınırlardı

Çünkü deniz olmadan boğulurlardı.

Yeniden doğduğumu hesaba katmayacaklardı,

Oysaki yavaş yavaş rüzgarda savrulup kaybolacaklardı.

Buse DUMAN