BİR ÇABA MESELESİ

BİR ÇABA MESELESİ
Her zamanki gibi elime büyük kitaplığımdan rastgele bir kitap alarak başladım. Üçüncü raf olsun, soldan yedinci kitap ve sayfaları şöyle bir karıştırıp durdurduğum yerdeki cümlelerse benim bu ara duymam gereken sözler olsun. Arada sırada kendi kendime bu şekilde minik eğlenceler yaratmayı seviyordum
Kitaptaki cümlelere şöyle bir göz attım.
“Çaba nedir?
Sadece tek taraflı mıdır ya da sadece yapan yaptığı zaman mı iyidir? Çabamızı çektiğimiz zaman gördüklerimiz midir acaba gerçek olan?
Herkes bir gün yorulur, bunalır, kırılır ve bu durum normaldir. Bazen insan bırakmak ister. Çevresi ne yapacak diye görmek ister. Herkese neşe saçan kız, bir gün gitmek ister. Etrafındakiler göndermesin diye çaba görmek ister. Bazen düşünmeli ve bir karara varmalıyız. Neyiz, kimiz ve kimler için nelere katlanıyoruz? Değer görmeli, aynı derecede değer vermeliyiz. Ne eksik ne fazla, tam dengede olmalı bu düzen. Bir tarafınki ağır basarsa şayet o zaman değersizlik hissi kaçınılmaz olacaktır.” Okuduğum kitapta yazan bu sözler beni düşündürmüştü, bu şekilde bir yazı çıkacağını hiç tahmin etmemiştim.
Gerçekten çevremdeki insanlar, beni, ben onlara çaba gösterdiğim için mi seviyorlardı? Bu soru bütün gün kafamda dolandı durdu, tüm gün herkesi sorguladım. Acaba gerçek olabilir miydi?

Benden çaba görmeyenler ne yapacak diye görmek istedim. Durdum, sadece durdum ve gözlemledim. Kim beni soracak, kim üzerime düşecek diye beklemeye başladım. Önce her zaman neşeli olduğumdan neşemi aradılar, bulamadılar sonra sohbet etmeye başladılar, sohbete katılmadım, sohbetimi özlediler, sorguladılar ne oldu diye, cevap alamadılar. Kendi aralarında devam ettiler. Evet, fark ediyorlardı ama asla bir normale döndürecek çabaya girmiyorlardı sonra fikrimi almak istediler her zaman güzel yorum yaptığım doğruyu gösterdiğim için ama bu sefer benden fikir alamadılar, şaşırdılar ama fikrimi almak için çabalamadılar.

Sadece bekledim, görmek istedim. İçten içe bir şeyler yapsınlar istedim sadece bir kitaptaki cümleler bu kadar haklı çıkmasın istedim. Beklemelerim boşunaymış, haklı çıktı kitap ve ben de fark edip görmüş oldum. O zaman anladım ki hayatımdaki kimse gerçek değildi. Herkes benim çabamla buradaydı. Ben de o günden sonra bıraktım. Kimse için çaba göstermedim, hayatımdan çıkaracağımı anlayan bazı arkadaşlarım oldu ve onlar bir şekilde kalmak için çabaladılar çabaladıklarını görünce yaşadığımı yaşatmamak için çabaladım sonra dengeyi bulduğum insanlarla devam ettim yoluma.

Ben hiç yalnız kalmadım çünkü çabaladıklarını gördüklerimle devam ettim hayatıma. Bir gün hiç kimseyi zorla hayatımızda tutamayacağımızı sadece bizim çabamızla yanımızda kalamayacağını anladığımda büyüdüm ve bu büyüme bana iyi geldi. Hayatımdan çıkanlar oldu, bir şekilde hep yerleri doldu. Giden herkesin yerine daha iyi insanlar geldi bundan dolayı da kimse için keşke gitmeseydi demedim. İyi ki gittiler, iyi ki hayatımda yer açıldı da bugün burada hayatımda zorla kalanlar yerine gerçekten isteyerek kalanlar var diye düşündüm.

O gün o kitapta yazılanlar olmasaydı belki bugün ben büyümüş olmayacaktım. Belki bazılarımıza bu durum fazla garip gelse de hayatta “kelebek etkisi” denilen şey gerçekleşebiliyordu. Baktığımda gerçekten de küçük bir cümleden büyük dağlar yaratılabiliyordu. Hayatıma gelen herkesten, her olaydan, her cümleden bir ders aldım ve derslerime iyi çalıştım. Bir gün gitmek isteyenler çalıştığım derslerin sonucu olarak istediklerinde gitme özgürlüğü verdim, onları çabamla tutmadım. Kendileri çaba göstermeyince ben de göstermedim.

Yaşamda seçimleri biz yaparız ve yaptığımız seçimlerin mutlak suretle bir karıştığı olur. Karıştığını gördüğümüz zaman da pişman olmamak için yaptığımız tercihlere dikkat etmeliyiz. Ben o gün kitaplığımdan rastgele seçtiğim kitabı okumayı tercih ettim ve sorgulama yoluna gitmek istedim. Sonuçları beni belki bir süre üzmüş olsa da yine de günün sonunda hayatımda olmaması gereken insanların gidişiyle rahatladım. Tercihler ne kadar benimse sonuçlar da bir o kadar benimdi ve ben yaptığım tercihlerden de sonuçlarından da mutluydum. Günün sonunda yine kazanan ben olmuştum. Şimdi kitaplığımın önünde her şeyin başladığı yerdeyim. Acaba şimdi hangi kitabı seçsem?

Sıla ORS