Ben tüm kaygılarımla geceye dalıyorum
Elimde eskimiş, ışık vermeyen bir el feneri
Cebimde, yaktığım şiir defterinin külleri
Ümitsizce bir çıkış kapısı arıyorum.
Hayat tüm acılarıyla karşıma çıkıyor
Ben tüm hüzünlerimle yaşıyorum
Aklımda binlerce açık uçlu soru
Bilmiyorum nasıl bitireceğim bu yolu
Var olmamdaki temel nedeni sorguluyorum.
Aşk tüm güzellikleri ile beni davet ediyor
Ben tüm duygularımla ona doğru yürüyorum
Kalbimde onlarca oda, hepsi kilitli
Camı denize bakan kısımda saklıyorum seni
Kendime gözlerinin deminden bir çay koyuyorum.
Çay tüm sıcaklığı ile içimi ısıtıyor
Ben tüm endişelerimle, derince düşünüyorum
Masada bir kitap, yarıda bırakılmaya mahkûm
Aklımda çözülmeyi bekleyen tonlarca durum
Delirmemek adına kendimi soğuk sokaklara atıyorum.
Sokaklar tüm gerçekliği ile bana selam veriyor
Ben tüm umutsuzluğumla sanki bir şey arıyorum
Üstümde ısıtmayan yırtık eski bir palto
Kaldırımlarda insanlarla dolu sessiz bir koro
Sessizliğe dalıp ritmin tadını çıkarıyorum.
Adımlarım beni çıkmaz bir sokağa getiriyor
Ben tüm merakımla etrafa bakınıyorum
Dizlerimde bunca yılın yorgunluğu
Burnumda 7 yaşımdan kalma tarhana kokusu
Köşedeki banka oturup geçmişime dönüyorum.
Zihnim bana seni en son gördüğüm anı gösteriyor
Ben tüm özlemimle seni izliyorum
Gözlerimde yaşlar, akmayı ve yok olmayı bekleyen
Yüreğimdeki sızı miras bana bendeki senden
İçime doğru ağlayarak geri dönüyorum.
Kapıcı Hikmet abi apartmanın kapısını açıyor
Ben tüm içtenliğimle tebessüm ediyorum
Elimde neden aldığımı bilmediğim bir buket çiçek
Dilimde komünist bir şarkı, devrim ve emek
Yavaşça, çıkarken açık bıraktığım kapıdan içeri giriyorum.
İçeride biri duruyor, tıpkı sana benziyor
Ben tüm şaşkınlığımla ona bakıyorum
Elinde kenarı yanmış bir takvim yaprağı
Üstünde benim hırkam, o tarihin anısı
Tam o an karşımdakinin sen olduğunu anlıyorum.
Kollarım yılların bekleyişi ile sarılmak istiyor
Ben tüm hasretimle sana yaklaşıyorum
Son adımı atarken kulağımda bir melodi
Her şeyi bozuyor şiddetli çalan bir alarm sesi
Kahrolarak bu rüyadan uyanıyorum.
Şems bütün acizlikleri ile yaşıyor
Ben onunla barışmaya çalışıyorum
Bedenimde gizlediğim yara izleri
Bazen kalem devam ettiremez dizeleri
Tam da bu yüzden, şimdilik susuyorum.
Şemsettin DEMİRCİ
