Merhaba sevgilim.
Ben yine sana geldim.
Sana geldim yoktu başka gidecek kapım
Hiçbir zaman olmadı bir yatağım, evim
Bitkin hissediyorum, sanırım dün gece çok ıslandım.
Belki yolculuğumu merak edersin
Çok üşüdüm havalar daima kasvetli
Ahh, sormadan anlatmaya başladım affedersin
Bir yolum bitmedi bir de içimdeki yâr özlemi.
Önce sömürünün olduğu şehirlerden geçtim
İnsanlar içmeye su bile bulamıyorlardı
Bu çağdan bir kez daha tüm benliğimle nefret ettim
Öyle bir coğrafya ki, ırmaklardan akıyordu gözyaşı.
Sonra savaşın olduğu ülkelere uğradım
Ne sağlam bir ev vardı ne yarına açılan bir kapı
Orada bulunduğum her gece sabahlara kadar sorguladım
Hangi vicdan izin verdi, akıtmak için bu kadar kanı?
Anlayacağın sevgilim, çok kötü bir yolculuk yaptım
Bırakmadı peşimi ortak olduğum binlerce acı
Gücüm yetmedi bu kervana, ardıma bakmadan kaçtım
Peki ya şimdi, şimdi ne olacaktı?
Sana geldim çünkü bu yolculuk benden çok şey aldı
Biraz endişe çokça korku ile sana geldim.
Sahi nasıl güzel olsun bir yol, yârin olmadığı
Sana geldim, gözlerine baktım, bitti sanki bu acı merasim.
Zahmet etme, bu sefer ben demleyeyim çayı
Hem belki sen de bir şeyler anlatırsın
Anladım ki yokmuş sensiz geçen günlerin kazası
Peki ya sen, tam olarak ne zaman elimi tutarsın?
Şemsettin Demirci
